10 najpowszechniejszych fobii


Podstawowe uczucia, które przeżywamy w naszym życiu, to strach i miłość. Wszystko pozostałe jest z nimi powiązane. Od początku świata ludzie cierpieli na różne fobie i lęki, a bynajmniej nie wszystkie uzasadnione. Portal LiveScience.com stworzył 10 najczęstszych fobii. Należy do nich strach przed gadami, pająkami, zamkniętym pomieszczeniem, wysokością, innymi ludźmi, ciemnością, zjawiskami meteorologicznych, lataniem, psami i dentystą.




10. Dentysta - dentofobia

Strach przed dendystą - dentofobia

Prawie 20% ludzi boi się chodzić do dentysty. Większość osób, które cierpią z powodu tej fobii, odwiedza dentystę dopiero wtedy, gdy odczuwają wielki ból zęba. Przyczyny, które powodują tę fobię, są różne - dramatyczne zdarzenia w przeszłości, strach przed zastrzykami lub bólem. W Polsce coraz więcej osób walczy z dentofobią. Osoby cierpiące na ten rodzaj fobii boją się wszystkiego, co kojarzy się z dentystą - bólu związanego z leczeniem, zapachu gabinetu stomatologicznego, nawet dotyku lekarza. W efekcie tego aż 96% dorosłych Polaków ma próchnicę. Na dentofobię cierpi dziś, co drugi Polak. 46% deklaruje, wprost, że powodem niechodzenia do dentysty jest strach przed gabinetem stomatologicznym. Na dentofobię najbardziej narażone są dzieci, które paniczny strach przed stomatologiem przejmują od swoich rodziców. Ale nie tylko nawyki czy niewiedza jest powodem strachu przed wizytą w dentystycznym fotelu. Dentofobia jak każda fobia jest klasyfikowana dziś, jako poważne zaburzenie psychiczne, dlatego też coraz częściej dentyści wspólnie z psychologami szukają rozwiązań pomagających pacjentom przełamać strach. Objawy dentofobii są takie same jak w przypadku strachu przed lotem samolotem. Wydziela się adrenalina, pocą się ręce, szybciej bije serce, zwiększa się wydzielanie soków żołądkowych. Taki stan jest zagrożeniem dla wielu osób, zwłaszcza z chorobami serca czy najmłodszych, u których strach przed dentystą może przybrać skrajną postać i pogłębiać się z wiekiem. Dentofobia, zjawisko do niedawna drugorzędne w walce z próchnicą, obecnie staje się coraz częściej przedmiotem specjalnych szkoleń, warsztatów i wykładów, na których uczy się lekarzy jak wykorzystywać muzykoterapię, NLP czy techniki relaksacyjne w kontakcie z pacjentem.



9. Psy - kynofobia, dogofobia

Strach przed psami - kynofobia (dogofobia)

Pies, dla niektórych najlepszy przyjaciel człowieka może przestraszyć osobę cierpiącą na kynofobię (chorobliwy lęk przed psami). Fobia ta często zaczyna rozwijać się u osób po tym, jak ugryzł je pies lub były świadkiem ataku na inną osobę. Według profesora Brada Schmidta z Uniwersytetu w Ohio, niektórzy ludzie boją się psów tylko dlatego, że psy czasem gryzą. Strach przed psem jest czymś zupełnie naturalnym u małego dziecka i nie należy próbować go zupełnie likwidować. Obawa w granicach zdrowego rozsądku jest wręcz pożądana, ponieważ łatwiej nauczyć dziecko, aby nie zbliżało się do obcych zwierząt, które mogą okazać się niebezpieczne. Jednak zbyt duży lęk przed psami może również mieć negatywne skutki, np.: strach przed wyjściem na dwór czy nieracjonalny strach przed przejściem obok obcego psa na ulicy. Lęk taki pozbawia dziecko korzystnego kontaktu ze zwierzęciem. W tym wypadku należy zminimalizować lęk do takiego stopnia, aby dziecko nie bało się kontaktu z zaprzyjaźnionym psem, który jest podopiecznym kogoś w rodzinie czy znajomych.



8. Strach przed lataniem - Awiatofobia

Strach przed lataniem - aerofobia (aviatofobia)

Ze strachem przed lataniem spotykamy się często. Objawy lęku przed lataniem są różne: od lekkiego niepokoju po ekstremalne przejawy lęku. Tzw. aerofobia zmusza człowieka do wyboru tylko drogi lądowej. Osoby z tego typu fobią można podzielić na dwie grupy. Do pierwszej należą ci, którzy boją się katastrofy lotniczej, do drugiej natomiast ci, którzy cierpią na klaustrofobię, bojąc się zamkniętych przestrzeni oraz tego, że w samolocie wpadną w panikę. Podenerwowanie pojawia się w momencie, gdy skupiamy się na konkretnych aspektach latania. Wyobrażamy sobie siebie, przypiętych pasami do ciasnego, niewygodnego fotela, siedzących w wielkim, stalowym potworze, unoszącym się bardzo wysoko nad ziemią. Myślimy też, że nie ma z niego ucieczki i zaczynamy odczuwać klaustrofobię, nawet, jeśli na co dzień nie mamy problemów z jeżdżeniem windą pełną ludzi. Przypomina się nam bilans ofiar ostatniej katastrofy lotniczej, o jakiej słyszeliśmy w wiadomościach. Zaczynamy sobie gorączkowo powtarzać, że nie ma powodów do paniki. I panikujemy, że jednak ją odczuwamy. Przy tego typu fobii eksperci zalecają leczenie za pomocą wirtualnej rzeczywistości i niektóre formy terapii poznawczo-behawioralnej.



7. Burze (strach przed grzmotami i błyskawicami) - brontofobia (astrafobia)

Strach przed burzami, piorunami, błyskawicami - brontofobia (astrafobia)

Kolejna kategoria obejmuje fobię przed nagłą zmianą pogody, piorunami, błyskawicami i burzą. Strach przed burzą jest zespołem zaburzeń, któremu towarzyszy silny lęk pojawiających się tuż przed lub w trakcie burzy. Nieprawidłowość ta obejmuje swoim zasięgiem wiele narządów: począwszy od skóry po serce i skutkuje zmianami w ich funkcjonowaniu. Dokładna przyczyna strachu nie została poznana. Podejrzewa się wieloczynnikową etiologię tego zaburzenia, na którą składają się: brak kontaktu z burzą w młodym wieku lub silne przeżycia z przeszłości, np. przebywanie na dworze podczas nawałnicy. Nawet gdy osoby takie przeniosą się do obszaru o klimacie, w którym nie występują gwałtowne burze, fobia nadal istnieje twierdzi John Westfeld University of Iowa.



6. Strach przed ciemnością - achluofobia (nyktofobia)

Strach przed ciemnością - achluofobia (nyktofobia)

Wielu dzieciom ciemność kojarzy się z potworami ukrywającymi się pod łóżkiem. Strach przed ciemnością u dzieci należy do najbardziej rozpowszechnionych fobii. Psychologowie badali procesy myślowe dzieci, sprawdzając, skąd pochodzi strach przed ciemnością. Znaleźli bezpośredni związek między ciemnością a nieprzewidywanymi zjawiskami. Jeżeli nie będziemy leczyli strachu przed ciemnością w dzieciństwie, może to doprowadzić do tzw. achluofobii, patologicznego lęku przed ciemnością. Psychologowie twierdzą, że strach przed ciemnością to coś normalnego zwłaszcza u kobiet. Nie jedna osoba zapewne zastanawiała się co jest przyczyną strachu? Lęk pobudza wyobraźnię, natomiast pobudzona wyobraźnia (wyobraźnia rodząca nocny strach) doprowadza nas do stanu w jakim człowiek zatraca wszelką nadzieję, opada z sił i staje na głowie, aby móc zrobić coś co pozwoliłoby mu przestać myśleć o ciemności. Wiele osób śpi przy zapalonym świetle, ten sposób jest powszechnie stosowany w takich dolegliwościach związanych ze strachem przed ciemnością. Ważnym etapem wdrażania w podświadomość strachu jest oglądanie filmów treści typu horror. Film jako graficzne przedstawienie czegoś nadzwyczajnego ma ogromny wpływ na późniejsze zachowanie człowieka.



5. Lęk wysokości - akrofobia (hipsofobia)

Lęk wysokości - akrofobia (hipsofobia)

Lęk wysokości to jedna z często występujących wśród ludzi fobii specyficznych związanych z konkretnymi przedmiotami, sytuacjami czy wydarzeniami. W wyniku wystawienia chorego na lęk wysokości na bezpośredni kontakt z wywołującym lęk czynnikiem, w tym przypadku z wysokością, pojawia się u niego lęk, będący silną emocjonalną reakcją na niebezpieczną z jego punktu widzenia sytuację. Lek wysokości częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. I choć w większości przypadków pojawiający się lęk nie ma żadnej racjonalnej przyczyny, fobia, potrafi skutecznie utrudnić życie i nie daje się zbyt łatwo opanować. Lęk wysokości jest jedną z najczęstszych ludzkich fobii (cierpią na nią trzy z pięciu osób). W niedawno opublikowanym badaniu Proceedings z Royal Society uczestników poproszono, aby najpierw z dołu, a następnie z góry, oszacowali wysokość budynku. Ci, którzy osiągnęli dużą liczbę punktów w testach na akrofobię (lęk wysokości), patrząc z dołu ocenili, że budynek ma trzy metry wysokości, a patrząc z góry, że 12 metrów. Akrofobom budynek wydaje się dużo wyższy niż jest w rzeczywistości. Początków lęku wysokości specjaliści i lekarze doszukują się już w dzieciństwie. Niektórzy z nich uważają, że wynika on ze zbyt częstego podnoszenia dziecka wysoko na ręce lub sadzanie go w wysokich jak na dziecko krzesełkach skąd maluch zdaniem rodziców ma doskonały widok na wszystkich, a tymczasem może on nabawić się lęków, które dadzą o sobie znać dopiero w dorosłym życiu.



4. Strach przed innymi ludźmi - antropofobia (socjofobia)

Strach przed innymi ludźmi - antropofobia (socjofobia)

Strach przed innymi ludźmi przejawia się niepokojem u osób, które występują publicznie. Pocenie się, czerwienienie i bełkotanie, to oznaki fobii, którą według amerykańskiego US National Institute of Mental Health, czuje 15 milionów dorosłych Amerykanów. Inne formy tej fobii przejawiają się trudnościami w jedzeniu w obecności innych osób z wyjątkiem członków rodziny. Strach przed tego typu fobią zaczyna przejawiać się w wieku około trzynastu lat. W odróżnieniu od fobii społecznej, antropofobia oznacza lęk przed ludźmi w ogóle, natomiast fobia społeczna lęk przed relacjami interpersonalnymi i odrzuceniem oraz ośmieszeniem. W klasyfikacji ICD-10 antropofobia traktowana jest jako szczególny przypadek fobii społecznej.



3. Lęk przed otwartą przestrzenią - agorafobia

Lęk przed otwartą przestrzenią - agorafobia

Agorafobia do niedawna zdefiniowana była jako strach przed otwartą przestrzenią. Obejmuje obecnie takie sytuacje jak: strach przed wejściem do sklepu, lęk przed tłumem i miejscami publicznymi lub strach przed podróżowaniem samemu pociągiem, autobusem lub samolotem. Obejmuje również lęk związany z niemożliwością dostania się szybko na miejsce, gdzie czujemy się bezpiecznie. Objawami towarzyszącymi zaburzeniu są również często: depresja, natręctwa i fobia społeczna. Częstość występowania: ok. 7% kobiet i 3,5% mężczyzn cierpi na agorafobię. Odwrotnością agorafobii jest klaustrofobia (lęk przed przebywaniem w ciasnych lub zamkniętych pomieszczeniach). Ogólnym objawem agorafobii jest atak paniki, czyli nagły przejaw wielkiego strachu. Jest nieprzewidywalny i dlatego pacjenci boją się, by nie stało się to w miejscu publicznym. Ludzie z agorafobią unikają sytuacji powiązanych z wcześniejszymi napadami paniki z powodu intensywnego uczucia strachu, że ataki te się powtórzą. Chory zaczyna unikać każdej sytuacji, w której mógłby wystąpić atak. Leczenie zaburzenia przypomina pomoc osobom z depresją.



2. Strach przed pająkami - arachnofobia

Strach przed pająkami - arachnofobia

Udowodniono, że kobiety cztery razy bardziej boją się pająków niż mężczyźni. Badania opublikowane w Evolution and Human Behavior przez Davida Rakisona z Carnegie Mellon University w Pittsburghu, twierdzą, że kobiety przejawiają niepokój już przy popatrzeniu na zdjęcie z pająkiem. Fobia może być spowodowana tym, że ktoś nas kiedyś straszył pająkami, albo ktoś z naszego bliskiego otoczenia, panicznie reagował na ich widok - tyle, jeśli chodzi o teorie behawioralne. Do typowych reakcji lękowych, zaliczyć możemy bezwład, gęsią skórkę, dreszcze, krzyk, a także omdlenia, a nawet w niektórych przypadkach wymioty i ataki paniki. W psychologii ewolucyjnej akcentuje się przystosowawczą rolę arachnofobii. Lęk przed pająkami i innymi jadowitymi owadami był przystosowawczy z punktu widzenia przetrwania organizmów, toteż postawa taka jest związana z naszym repertuarem genowym i jest bardzo łatwo uaktywniana w codziennym życiu. Ludzie różnią się oczywiście skłonnością do reagowania lękiem, dlatego tak wyraźne są różnice indywidualne w lęku przed pająkami. Podobno jednym ze sposobów przełamania lęku przed pająkami jest terapia, która polega na stopniowym konfrontowaniu pacjenta z przedmiotem jego lęku - w tym wypadku z pająkiem. Czasem najpierw pokazuje się obrazek, później maskotkę, a następnie z żywym pająkiem. Zdarzają się gwałtowne konfrontacje - tzw. terapia implozywna, kiedy to pacjent natychmiast jest konfrontowany z żywym pająkiem, którego kładzie mu się na ręce, a nie rzadko również na twarz. Odwrażliwianie może następować także stopniowo.



1. Strach przed wężami - ofidiofobia

Strach przed wężami - ofidiofobia

Pierwsze miejsce wśród najbardziej powszechnych fobii zajmuje lęk przed wężami, który jest wspólny dla mężczyzn i kobiet, dzieci i dorosłych. Zdolność natychmiastowego zauważenia obecności gada, twierdzą eksperci, pomogła ponoć przeżyć naszym przodkom w dziczy. Według opublikowanych badań, ludzie potrafią szczególnie szybko zauważyć obrazek gada między innymi przedmiotami. Wg zespołu z Queensland, powszechny strach przed wężami to skutek ciągłego kontaktu z negatywnymi informacjami na temat tych zwierząt. Twierdzą oni, że właśnie to zwiększa prawdopodobieństwo stania się obiektem fobii. Teraz badacze planują kolejne badania, podczas których zamierzają przetestować hipotezę, że miłość i strach (a więc i fobia) angażują ten sam podstawowy mechanizm uwagi.


źródło: http:www.urodaizdrowie.pl/

źródło: http:www.livescience.com/