"Normalny" strach czy fobia

To normalne, a nawet bardzo pożądane zjawisko, że boimy się w niebezpiecznych dla nas sytuacjach. Strach jest odpowiedzią człowieka na zagrożenie. Strach odgrywa rolę ochrony, aktywując w odpowiedzi na to automatyczną "walkę lub locie". Normalny strach powoduje alarm i gotowość naszego ciała i umysłu do działania, powoduje, że jesteśmy w stanie szybko reagować i chronić się. Znajdziesz tu odpowiedź na pytanie: czy mam fobię?, czy mój strach to już fobia?

Osoba mająca fobie wyolbrzymia zagrożenie dla własnej osoby, a czasami niebezpieczeństwo w ogóle nie istnieje. Na przykład, jest rzeczą naturalną, aby bać się warczenia dobermana, ale jest irracjonalnym zachowaniem by być przerażonym przy przyjaźnie nastawionym pudlu trzymanym na smyczy. Mamy wtedy do czynienia z fobią przed psem, czyli dogofobią.




Różnice między normalnym strachem a fobią
Normalny strach Fobia
Czujesz niepokój podczas lotu samolotem w przypadku wystąpienia turbulencji, w czasie burzy, podczas startu i lądowania Nie będzie cię na ślubie twojego najlepszego przyjaciela, ponieważ jedyną możliwością przybycia tam jest przelot samolotem
Czujesz się niekomfortowo, kiedy patrzysz ze szczytu wieżowca w dół lub gdy wspinasz się na wysoką drabinę Zrezygnowałeś ze świetnie płatnej pracy, ponieważ musiałbyś pracować na 10 piętrze biurowca
Zaczynasz się niepokoić, gdy pojawi się w twoim pobliżu pitbull lub rottweiler Trzymasz się z dala od parku, ponieważ można tam spotkać psa
Czujesz się trochę przerażony, gdy się skaleczysz i leci ci krew Unikasz niezbędnych zabiegów medycznych lub badań kontrolnych, ponieważ jesteś przerażony widokiem igieł


Normalne lęki u dzieci

Wiele obaw w czasie dzieciństwa jest naturalnych, ponieważ mają one tendencję do rozwijania się w określonym wieku. Na przykład wiele małych dzieci boi się ciemności i może spać tylko przy włączonym świetle. To nie znaczy, że mają fobię. W większości przypadków dzieci z wiekiem wyrastają z tego strachu.

Jeżeli strach twojego dziecka nie przeszkadza mu w wykonywaniu czynności życia codziennego lub nie sprawia mu cierpienia, to nie masz powodów do nadmiernego niepokoju. Jeśli jednak lęk zakłóca aktywność społeczną Twojego dziecka, koliduje z edukacją lub spaniem, może dobrym rozwiązaniem będzie udanie się do wykwalifikowanego dziecięcego terapeuty.



Według Child Anxiety Network następujące obawy są bardzo powszechne i uważane za normalne:
Które lęki mojego dziecka są normalne?
0-2 lat hałas, nieznajomi, oddzielenie od rodziców, duże przedmioty.
3-6 lat ciemność, samotne spanie/usypianie, dziwne szumy, wytwory wyobraźni takie jak duchy, potwory.
7-16 lat obawy bardziej realistyczne, takie jak choroby, wyniki w szkole, śmierci, klęski żywiołowe.